To jednak, że lęk dziecka potrafi wpłynąć na całą rodzinę, wywołuje u rodziców różne emocje, z którymi czasem trudno jest sobie poradzić.

Była uważność na to co w nas obecnie żywe, delikatność w przyjmowaniu tego co wypływa z naszych wspomnień, otwartość na perspektywę innych i wymiana na wielu poziomach.

Słuchałam ojca z uwagą, gdy mówił mi jak stawiać stopy, by zejść i po paru chwilach znalazłam się na ziemi.
Pewnie byłam jeszcze trochę wystraszona, ale wydaje mi się, że byłam też wtedy z siebie dumna, w końcu dałam radę zejść na własnych nogach z tego drzewa.

Chciałam wierzyć, że są jasne wytyczne co do tego, co trzeba robić i czego nie wolno, by dziecko stało się takie jakie chciałam by było.

Pojechałam na Kurs Rodzicielstwa Bliskości po receptę na udane macierzyństwo i wyjechałam z rozczarowującą w pierwszej chwili informacją, że nie ma wytycznych tylko jest sprawdzanie co sprzyja rozwojowi dziecka i budowaniu relacji rodzinnych.

Kurde! Nijak to się miało do mojej chęci osiągania perfekcji w rodzicielstwie.

Okazuje się, że nie jechałam do Bielska w otwartości na to co się będzie działo, przyjmując to, że każdy bierze ze spotkania tyle ile chce i potrzebuje.

Ja pojechałam z oczekiwaniami.

Czuję w swoim ciele naciągającą się strunę, po tym rozpoznaję, że jestem napięta, lekko mnie mdli.
Dawniej napiłabym się wody, uśmiechnęła i z wymuszonym entuzjazmem oznajmiła, że jedziemy i będzie super.
Teraz mam tak, że biorę nie tylko innych , ale również siebie pod uwagę.

Słyszę w uszach zgrzyt, gdy mówię koleżance , że urlop z dziećmi był dla mnie trudny i wymagający i że wróciłam bardzo zmęczona, a ona odpowiada, że na pewno nie było tak źle i że o dzieciach trzeba mówić tylko dobrze i należy je bardziej doceniać.

Brene Brown opisuje jak kreatywność łączy się z Autentycznym życiem i miłością. Pisze m.in o tym, że: ”Tworzenie znaczenia zakłada wykorzystywanie sztuki. Nieważne, co robimy: gotujemy, piszemy, rysujemy, malujemy, fotografujemy, tworzymy kolaże, robimy na drutach, remontujemy silnik, rzeźbimy, tańczymy, gramy w sztuce czy śpiewamy. Tylko w ten sposób możemy tworzyć znaczenia.” Autorka “Darów niedoskonałości” dodaje… Więcej »

Skąd opór przed powiedzeniem facetowi mojego życia, że jestem w panice, bo zablokowałam dostęp i nie znam telekodu i boję się ,nie ! ja jestem przerażona i przekonana, że straciłam już wszystkie oszczędności, bo ja sobie tego kodu za nic w świecie nie przypomnę.

Otóż, opór wyrasta z perfekcjonizmu, który zachęca do wytrwania przy stworzonym z jego pomocą wizerunku.

Gdy zależy mi na tym, by wiedzieć dlaczego ktoś mnie traktuje w określony sposób, co za tym stoi, jakie emocje i jakie niezaspokojone potrzeby pchają go w stronę określonego zachowania, to pytam.