Od rana delektuję się darami płynącymi z łączności z kobietami. „ Nienasycone” okazały się owocem projektu kobiet, które postanowiły zaszaleć kreatywnie przywołując historie 14 sławnych kobiet, bawiąc się przy tym w przebieranki i czarując w kuchni, co jest oczywiście ogromnym uproszczeniem w stosunku do ogromu twórczej pracy jaką wykonały, ale pisząc to uśmiecham się do… Więcej »

„Tekst był fikcją okraszoną taką wyobraźnią, że po skończonej lekturze czytelnik z niepokojem rozglądał się dookoła, niepewny, czego właśnie doświadczył. Był przesycony prawdziwością.”

W pierwszym tygodniu po urlopie, dostałam od przyjaciółki książkę: „ Przynależność. Jak przypomnieć sobie drogę do domu.” Toko-Pa Turner. Czekała na mnie schowana w szufladzie w moim gabinecie i niedługo po tym jak ją otworzyłam, zobaczyłam powitalny tekst autorki. Przytoczę go tu w całości: „ Dla buntowników i odmieńców, dla czarnych owiec i outsiderów. Dla… Więcej »

Wielokrotnie jęczałam podczas czytania, że ta książka jest za długa. To było wtedy, gdy brakowało mi na nią miejsca w życiu i w sobie. Mówiłam: 540 stron, serio ?! Kto ma tyle czasu, by czytać książki tej grubości !? Czytałam ją fragmentami przez pół roku i doszłam do połowy. Czytałam wieczorami po pracy lub w… Więcej »

„ Myślę, że gdybym nauczyła się bardziej przyjmować To Co Już Jest zamiast toczyć z tym walkę, wyobrażając sobie, że powinno być inaczej, byłabym bardziej zadowolona z życia.”

Bo chodzi właśnie o Chwile, złożone ze spojrzeń, czucia, emocji, obrazów i tego co się dzieje na styku kontaktu.
Tego nie da się przekazać, chociaż słowa są kolorowe i elastyczne i lubię się nimi bawić bardzo.
Tego co dobre i przeżyte głęboko, może właśnie nie warto rozgadywać, rozpraszać?

Czasem jest pokusa, by się silić na obiektywność, która z góry już jest niemożliwa do osiągnięcia w pojedynkę.
Jeśli celem jest spotkanie w relacji dwóch osób, to jest to spotkanie perspektyw.
Wtedy ważne się staje, czy mówimy o swoich perspektywach by ustalić/ rozsądzić, która jest ważniejsza, prawdziwa, prawidłowa, zdrowa, mądrzejsza, dojrzała…, wtedy trudno mówić o relacji, to jest raczej spotkanie w sprawie racji.

Czasem proszę byśmy przez chwile nic nie mówili i tylko oddychali w swojej obecności.

Podobają mi się te metaforyczne świetliki bardzo, bo wierzę w jasność płynącą z przyjmującego, ciepłego, życzliwego i kreatywnego kontaktu, który w ciemności potrafi dostrzec to co jest ku życiu i nie robi tego na siłę i za wszelką cenę tylko naturalne, a może nawet Tak Po Prostu !

O tęsknocie za bezwarunkową miłością rodziców, zdarza się nam rozmawiać z tymi, którym ufamy.

W pochylaniu się nad miłością od rodziców jest coś pierwotnego, coś co dotyka do żywego i nie można chyba opisać słowami tego co się wydarza, gdy człowiek wraca do tej pierwociny i chce się tam bezpiecznie umościć, poczuć zapach i dotyk w jedynym w swoim rodzaju kształcie, bez tych wszystkich zakłóceń, które przerywały kontakt.

Temat bezpiecznego korzystania z żywotności w dostępie do regulacji jest dla mnie ważny i przypuszczam, że osób, które mają podobnie jest więcej.