“Nic tak dobrze jak bycie rodzicem nie uświadamia ci twoich wad i niedoskonałości. Nikt tak dobrze jak twoje dziecko nie sprawdzi twoich zdolności nawiązywania więzi i nie pokaże, że twoje czyny odbiegają od twoich nauk. Mając przed sobą tak wiele luster, mamy zarazem wielką sposobność nauczenia się wielu nowych rzeczy i rozwoju osobistego. Wszystko jednak zależy od tego, co robimy w konfrontacji z naszą niedoskonałością: czy stajemy się swoimi sędziami i wymierzamy sobie karę? Czy też ze zrozumieniem traktujemy potknięcia jako element drogi do przodu i staramy się uczyć na swoich błędach, zarazem zachowując szacunek dla siebie?”
S. Hart, V. Kindle Hodson” Szanujący Rodzice Szanujące Dzieci “
Odpuszczanie sobie błędów w rodzicielstwie i czerpanie z nich nauki?
Nie przyszło mi to łatwo , bo ja to tak lubiłam sobie śrubę dokręcić, jak już czymś się zajmowałam w pełni, więc i w tym obszarze sobie narzucałam mega standardy i byłam wielce sobą rozczarowana, gdy nie udawało mi się ich osiągnąć.
Dobrze, że człowiek jest istotą naturalnie predysponowaną do uczenia się i jak ma jeszcze trochę szczęścia, to trafi na ludzi, którzy powiedzą bez ściemy, że nie da się być idealnym rodzicem i udzielą potrzebnego wsparcia.
Ufff czyli można być sobą, zaangażowanym rodzicem, który popełnia błędy.
Teraz jest tak, że skupiam się na tym by dbać o potrzeby swoje i swoich dzieci.
Bardzo różnie mi to wychodzi.
Przyjmuję to, że czasem nie wychodzi mi wcale.
Jest mi wtedy smutno, wiem jednak, że takie chwile się zdarzają i można wynieść z nich wiedzę o sobie i innych, która się później przydaje do wypracowywania nowych zwyczajów.
Każdy z nas się zmienia i z czasem oraz doświadczeniem, zmieniają się nawet te podstawowe potrzeby.
Dlatego bycie w relacji to ciągłe sprawdzanie i upewnianie się : “Czego teraz potrzebujesz?”
Ja wiem, że potrzebuję teraz snu, ciszy oraz towarzystwa dorosłych i zdaję sobie sprawę z tego, że nie wszystkie potrzeby zostaną zaopiekowane na raz.
Widzę je i mam zamiar coś z nimi zrobić, zacznę więc od wyjścia do drugiego pokoju, bo od wrzasków dostanę zaraz szału, a to będzie prosta droga do popełnienia jakiegoś błędu, z którego w tej chwili nie mam ochoty wyciągać nauki, bo jakby nie patrzeć to dopiero początek tego radosnego dnia
