Niezależnie od tego, o jakim rodzaju traumy rozmawiamy, znajdujemy się blisko tego, co nie powinno było się wydarzyć.
Jednocześnie historie z traumą, w tym być może również nasza własna, wydarzyły się naprawdę i wpłynęły na nasz sposób istnienia w świecie.
Współautorami „Co ci się przydarzyło?”, są psychiatra dziecięcy i neurobiolog Bruce D.Perry oraz Oprah Winfrey, która przeszła przez różne traumatyczne doświadczenia już na etapie wczesnego dzieciństwa.
Książka wypełniona jest rozmowami o traumie, o tym w jaki sposób możemy budować odporności psychiczną oraz wchodzić w proces zdrowienia.
„ Co ci się przydarzyło?” jest za razem tytułem książki, jak i kluczowym pytaniem, wokół którego zbudowana jest jej narracja.
Autorzy zapraszają do opuszczenia perspektywy „ Co jest z tobą nie tak” na rzecz zrozumienia człowieka kształtowanego poprzez to „ Co mu się przydarzyło?”
Dr. Perry w oparciu o neurobiologiczne badania i wieloletnią pracę kliniczną z pacjentami, opisuje wpływ tego co się przydarzyło danej osobie, na jej zdolności psychospołeczne i możliwość zdrowego funkcjonowania w relacji z samym sobą i z innymi.
Psychiatra odwołuje się do niekorzystnych doświadczeń rozwojowych, które wpływają na układ nerwowy jednostki powodując nadmierną wrażliwość i reaktywność u danej osoby.
Podkreśla przy tym, że im wcześniej te doświadczenia miały miejsce w życiu rozwojowym, tym ich wpływ jest większy.
Książka zawiera wiele wzbogacających treści, które poszerzyły moją świadomość w temacie pracy z osobami dotkniętymi traumą.
Jestem wdzięczna za pokazanie mi, że: „ Dysocjacja to złożona zdolność umysłowa, którą stosujemy w życiu codziennym; polega na wyłączeniu się ze świata zewnętrznego, by skupić się na tym wewnętrznym.
Mobilizacja uwalnia adrenalinę, Dysocjacja – własne środki przeciwbólowe naszego ciała, enkefaliny i endorfiny.”
Oraz za zwrócenie uwagi na to, że nie każde potencjalnie traumatyczne wydarzenie dla danej osoby stanie się traumą.
O tym decydują trzy kluczowe aspekty:
1. Wydarzenie „ to co się stało”
2. Doświadczenie „ Jak go doświadczyła jednostka?”
3. Konsekwencje „Co się dzieje wewnątrz konkretnej osoby; czy reakcja stresowa zostaje uruchomiona w sposób skrajny bądź długotrwały?”
Cenię sobie również rozróżnienie między radzeniem sobie a zdrowieniem.
A także podkreślenie, że „zaniedbanie jest równie toksyczne co trauma”.
Zaniedbaniem jest m.in. brak czułych interakcji między opiekunem a dzieckiem na wczesnym etapie życia. „Jeśli dziecko doświadczy lekceważenia i braku zaangażowania, nie zostaną postawione odpowiednie fundamenty, by mogło na nich wzrosnąć jako człowiek, który potrafi kochać. Wprost przeciwnie, powstaje fundament pod emocjonalnie wygłodniałą, domagającą się uwagi osobę, która pragnie gdzieś przynależeć, ale nie ma neurobiologicznych zdolności, by naprawdę znaleźć to, czego jej trzeba”.
Ponieważ jesteśmy wyposażeni w neuroplastyczną zdolność mózgu, mamy możliwość zmieniania się i adoptowania do naszego indywidualnego świata.
O tym, jak korzystać z neuroplastyczności oraz czerpać z mądrości posttraumatycznej, a także o tym, dlaczego podstawowym buforem dla wszystkich stresorów – a także pomocą w wyzdrowieniu z dawnych traum – są więzi, dowiecie się z lektury „ Co ci się przydarzyło ?”, do czego serdecznie was zachęcam.
Przy okazji tego wpisu, życzę Wam wszystkim dobra.
Obfitego w słońce
oraz ciepłe relacje okresu Świąt Wielkanocnych
oraz ciepłe relacje okresu Świąt Wielkanocnych